Carolijn Brouwer beste Nederlander in eerste etappe

Ze hoort bij de kanshebbers om de Volvo Ocean Race te winnen. Dat brengt druk met zich mee. Maar Carolijn Brouwer gaat dat niet uit de weg. ,,De kans hebben deze race te winnen, dat is uiteindelijk waar je het voor doet.’’

Door Edward Swier

Brouwer legde zaterdag met Dongfeng Racing Team als derde aan in de haven van Lissabon. Ze was daarmee de beste Nederlander in de race. ,,De vorige keer heb ik meegedaan en wist ik, als crewlid van een volledige vrouwenboot, dat ik niet meedeed om de overwinning. Nu werd ik gevraagd door één van de favorieten. Het was onmogelijk nee te zeggen, deze kans mocht ik niet aan me voorbij laten gaan.’’

Brouwer (44) keek in Lissabon terug op een hectische start van de acht maanden durende zeilrace rond de wereld, die eind juni 2018 nota bene in haar eigen Scheveningen finisht. ,,Het zijn enorm intense dagen geweest.’’

Brouwer 2

Dongfeng Racing Team, gesponsord door een grote Chinese auto- en vrachtwagenfabrikant, startte uitstekend. De boot voer bij Alicante als eerste de zee op, maar al na de eerste nacht zakten Brouwer c.s. naar achteren. Op weg naar de Straat van Gibraltar werd veel terrein verloren, daarna werd een lange inhaalrace bekroond met een podiumplek. Brouwer: ,,We hebben er voor moeten vechten. Er waren veel zeilwissels, flinke manoeuvres en zelfs een aanvaring met een grote vis. In wat voor situatie we ook zaten, er veranderde niks aan de motivatie en atmosfeer aan boord. Iedereen heeft echt alles gegeven.’’

Dat maakt dat je soms slaap tekort komt.

,,Ook al is het in het midden van je pauze, je off-watch; als je aan dek wordt geroepen, dan kom je. Direct. We doen, allemaal, alles om ervoor te zorgen dat de boot sneller gaat, dat je inloopt op de boten voor je en de andere achter je houdt.’’

Je deed al twee keer eerder mee in de Volvo Ocean Race, met Amer Sports en SCA, wat maakte dat je nu zei: ik scheep weer in?

,,De eerste keer, met Amer Sports, was ik nog veel jong en heel erg naïef, ik was drieëntwintig. Ik werd voor de leeuwen gegooid, vond het allemaal supermooi. En SCA, tsja, dat was zo’n unieke kans. Er was nog nooit zo'n professioneel sportproject opgezet voor vrouwen binnen het zeilen, zelfs niet in de olympische wereld. Het zou gek geweest zijn als ik die kans voorbij zou hebben laten gaan. Dat geldt nu, op een andere manier, weer. Ik werd gevraagd door de skipper, Charles Caudrelier. Charles is vorige keer met zijn team derde geworden, het grootste gedeelte van dat team is nog steeds bij elkaar. Dit zijn gewoon goeroes in het offshore zeilen. Als je als vrouw de kans hebt om niet tegen ze te varen, maar juist met ze, en er de kans is dat je deze race winnen gaat, dan laat je die kans niet voorbijgaan. Maar, eerlijk gezegd is er dus eigenlijk altijd wel een excuus om mee te doen. Dit is natuurlijk ook een soort van verslaving.’’

De vorige keer was je zoontje Kyle net anderhalf, nu is hij zes en heel wat mondiger.

,,Het is nu moeilijker hoor, dat geef ik toe. Dat merk ik nu ook aan mijn zoontje zelf. Hij ging in aanloop naar het vertrek in Alicante slechter slapen, had het allemaal wel in de gaten. Maar hij is in prima handen. Ik kan dit alleen maar doen als ik het natuurlijk voor mijzelf, voor mijn familie en voor Kyle goed geregeld heb. Anders ga ik met teveel zorgen de boot op. De vorige keer had ik een nanny, dit keer is Kyle bij een heel goede vriendin, die zelf niet getrouwd is en geen kinderen heeft, maar wel een echt familiemens is. Ze kent Kyle ook al van zijn geboorte. Het is gewoon iemand die je er heel graag bij hebt. Ze weet wat deze race inhoudt.’’

Hij is niet in Lissabon.

,,Nee, ik zie hem pas weer in Kaapstad. Dat is wel zwaar, ik hoop dat het goed met hem gaat. Hij is in Australië, heeft zijn vriendjes op school. Hij heeft zijn routines, ik de mijne. Als ik eenmaal op de boot zit, denk ik er bijna niet aan. Dan focus je je op je werk. Ik ben trouwens wel heel erg blij met de medewerking van Dongfeng. Ze maken het mogelijk dat mijn familie de komende etappes naar mij toe komt. Ikzelf ben lichamelijk niet in staat zijn om elke stop-over naar huis te vliegen, moet herstellen van de etappe. Dan is het niet slim om veertien uur in een vliegtuig te gaan zitten om vervolgens drie dagen thuis te zijn en dan terug te vliegen. Dus heb ik kunnen regelen dat mijn familie naar mij toe komt. Bovendien, en dat voel ik echt zo, ik moet mijn eigen familie weliswaar thuislaten, maar die verruil ik voor de Dongfeng-familie. We hebben echt al een heel sterke band met elkaar. Het is lichamelijk, fysiek en mentaal een uitputtingsslag. Je laat er een hele hoop voor achter. Dus, je moet er ook iets voor terug krijgen. Dat warme gevoel heb ik hier al wel gekregen. Dat is uiteindelijk ook hetgeen er voor gaat zorgen dat je dit acht, negen maanden volhoudt.’’

Je bent inmiddels zelf ook een ervaren offshore-zeiler.

,,Nou ja, er zijn niet veel vrouwen die voor de derde keer aan deze race meedoen. Dus, wat dat betreft neem ik wel wat ervaring mee. Tuurlijk, ik ben inmiddels wat jaartjes ouder, maar ik ben geen ander persoon. Wat ik vooral fijn vind, is dat ik binnen dit team écht mezelf kan zijn. Ik heb een taak als trimmer. Die taak heb ik mezelf helemaal toegeëigend, die kans heb ik ook gekregen. Niemand kijkt over mijn schouders mee en zegt ‘Doe je dat wel goed?’. Er is vertrouwen. Dat maakt dit team zo leuk, dat gaat meetellen in de race. Ik denk dat zulke aspecten tijdens zo’n lange reis van groot belang zijn.’’

Die lange reis eindigt in Den Haag, daar waar jij een appartement hebt.

,,Den Haag wordt natuurlijk wel heel bijzonder. Ten eerste is het de finish van de race, dus dan heb je er maandenlang varen opzitten. En het is voor mij toch wel een beetje thuis. Ik woon tegenwoordig in Australië, maar heb nog steeds mijn appartement in Scheveningen. Ik kom uit Leiden, maar wilde wel aan het water wonen. Ik ben een buitenmens, een watersportmens, aan zee wonen is dan een hele logische keuze. Voor mij was Scheveningen een no-brainer eigenlijk. We hebben er veel zeilvrienden zitten, werden er als vanzelf naartoe gelokt eigenlijk. Het was echt een ideale locatie. Drie jaar geleden, met de stop-over, lag de finishlijn zo ongeveer ter hoogte van mijn huis aan de boulevard. Het was toen vierentwintig uur een compleet gekkenhuis. Nu zijn we daar een hele week, ik heb al heel veel zeilers gehoord die daar echt naar uitkijken. Het wordt ongetwijfeld een heel mooi festijn. Als je dan ook nog eens een goeie eindklassering hebt behaald, is het echt feest.’’

Brouwer 3


Voor meer informatie kunt u contact opnemen met

TIG Sports
Valschermkade 30
1059 CD Amsterdam
Telefoon: 020 570 90 60
info@tigsports.nl

Sponsoring / Guest Experiences

hospitality@volvooceanracedenhaag.nl (Noortje van der Lugt)

Hotel

hotel@finishvolvooceanracedenhaag.nl (Gitta Hanrath)

Pers / Communicatie

info@tigsports.nl (Simon Keijzer)

www.volvooceanrace.com www.teamakzonobel.com www.brunelsailing.net

Privacy ENGLISH

De organisatie van de Finish van de Volvo Ocean Race in Den Haag respecteert de privacy van alle gebruikers van haar site en ontvangers van haar nieuwsbrieven en draagt er zorg voor dat de persoonlijke informatie die wordt verschaft vertrouwelijk wordt behandeld. Wij gebruiken gegevens alleen voor het versturen van gewenste nieuwsbrieven of om contact op te nemen na deelname aan prijsvragen/acties.

Disclaimer

Met registratie gaat u akkoord met de algemene voorwaarden van de Volvo Ocean Race Finish in Den Haag.

Na bevestiging van uw registratie wordt u voorafgaand aan de Finish van de Volvo Ocean Race middels een nieuwsbrief op de hoogte gehouden van het laatste nieuws rond het evenement, het programma en praktische informatie.

(Persoons)gegevens worden met de grootst mogelijke zorgvuldigheid behandeld. Opgegeven gegevens kunnen worden gebruikt voor ontvangst van nieuwsbrieven van TIG Sports en/of promotionele acties van haar partners. Te allen tijde worden de vereisten en richtlijnen van de Wet Bescherming Persoonsgegevens in acht genomen.